Mesut Akyıldız

Uzun zamandır bu kadar yerel, bu kadar bize özgü, enternasyonaliteden, gereksiz sinamatografik kaygılardan uzak bir film izlememiştim. Hicran karakterinin babadan başlayarak hayatına giren erkeklerin etkisiyle duygusal gelişimini izlerken bir yandan çeşitli yaşlarda, çeşitli nesheplerde Anadolu erkeğinin öğrenilmiş davranış kayıplarının tüm renklerini görüyoruz, filmi tam anlamıyla kavramak için olgun bir yaşta olmak önemli, filmdeki karakterlerin yaş skalalarına göre gösterdikleri davranış kalıpları öyle ince işlenmiş ki. Film yerel kültür üzerine yazılmış bir kitap gibi. 3 saat süren filim, özellikle son 30 dakikasında ciddi anlamda duygusal bir tatmin sunuyor. Hicran ın ağlama sahnesi yer yer kendine,kadere bir isyan yer yer utanç ve kızgınlık, pişmanlık ... gibi bir çok duyguyu içimize işletiyor. Oyunculuklar oldukça doğal filmin senaryo ve kurgusu gibi yani ipek gibi işlenmiş. Bu kadar durağan görünen ancak akıcı, bu kadar hüzün ve umutsuzluktan, sakin umutlu bir mutluluğa geçen güzel bir filmi izlememiştim. Bu Zeki Demirkubuz adına farklı bir çıtayı gösteriyor. Merakla yönetmenin yolculuğunun bizi nerelere götüreceğini bekliyorum. Başka kültürler tarafından anlaşılması zor bir film bu sebeple Cannes veya Oskar 'a çok uzak ama aynı kültürü paylaşsak yani bu lezzeti farkedecek dilleri olsa bu film sinema dünyasının mihenk taşı olabilirdi. Başarılar hocam . Ellerine sağlık👏👏👏