Dit boek brengt haarscherp in kaart hoe diep de ellende is waarmee slachtoffers van intiem terreur te maken krijgen. Het confronteert met de harde realiteit: wanneer je als slachtoffer eindelijk hulp zoekt, word je meestal niet geloofd. Slachtoffers raken volledig murw. Dit boek geeft woorden aan dat onrecht.
De verhalen van slachtoffers gaan hulpverleners boven hun pet. Plotseling ben jíj niet geloofwaardig, of word je zelfs weggezet als labiel. Vooral de Raad voor de Kinderbescherming (onderdeel van onze overheid nota bene!) faalt hierin structureel. Slachtoffers blijven compleet in de kou staan.