Olumsuz yorumların çoğunun filmin Superman'in "umut ışığı" olarak resmedilmesinden şikayetçi. Superman hiçbir zaman ahlaki bakımdan bırakın karanlığı gri bir bölgeye bile düşmemeli. Clark'ın Lois Lane tartışırken Lois'in bile onun katı bir biçimde baskılanandan yana olduğunu gerçekçilikten uzak bulması ve sonrasında Clark'ın gri bir dünyada asıl punk rock'ın ezilenden yana olmak olduğunu anlaması James Gunn'ın Superman karakterini ne kadar iyi anladığının ve tanıdığını bir kanıtı. Mükemmel bir filmdi, umut doluydu. Superman'i yıllardır hafızalara kasoun ve trajedinin ortasındaki "aramızdaki tanrı" rolünden uzaklaştırıp iyi kalpli ve yılmayan bir güç odağı haline getiren film. Günlük hayatınızdan ve gerçekliğin sadece gri veya karanlık olabileceği inancınızı kenara bırakıp izleyin kesinlikle pişman olmazsınız.