Hamed Basirat

این سه‌گانه به حدی کامل است که انصافا نمی‌شود به راحتی و بلافاصله فیلم دیگری را شروع کرد.

یک‌بارمصرف‌ترین فیلم فینچر و نهایت تلاش او در ارعاب تماشاگر! نخیر، این توهین آشکار را هرگز درباره «بازی» نپذیرید و برای بار دوم به تماشای آن بنشینید. مایکل داگلاس در بازی بدون کلام خود در خاطرات ۸ میلیمتری، دست بر شانه کودکی خود می‌گذارد و اقتداری را به نمایش می‌گذارد که در ادامه تبدیل به پیکری متلاشی بر حیاط عمارتش می‌شود. جدا از این سکانس‌، می‌توانیم همیشه از درک بالای بازیگر محبوب دهه نود در این فیلم یاد کنیم که چگونه با تزریق طنزی ملیح قاعده بازی را رعایت می‌کند، از جمله در از جا کندن کتاب راهنمای تلفن که می‌گوید، باید آن را قرض بگیرد!