2019 filmi olduğuna rağmen yeni izleme fırsatı buldum ne zamandır Jesse Eisenberg oyunculuğuna diyecek bir sözüm yok fakat bir türlü onun olduğu filmlere giremiyorum bir tek uçarı bir karakteri olduğu için Zombie Land 1 ve 2 de sevmiştim sorun belki bendedir.
Film korku bence değil ancak psikolojik ürkütücü tüyleri diken diken edebilecek türden sizi yavaş yavaş ucuz numaralarla korkutmaya çalışmadan etkilemeyi başarıyor ve en önemlisi sizi bir yerden yakalayıp izlemeye devam etmeniz için oradan oraya sonuna kadar sürükleyen başında ne olacağını bildiğinizi hissettirip aynı zamanda acaba dedirt en ve kendi kendinize çelişmenize neden olan enteresan düşündürücü farklı bir film diyebilirim.
Genelde şu dürtüyle izlemeye devam ediyorsunuz uzaylılar bunları kaçırdı truman show vari bir yerde kısır döngüye hapsedip psikolojik bir deneye maruz bırakıyorlar en sonunda uzay gemisinde falan çıkacaklar derken olayın örüntüsü hiçte bu boğuştunuz sorularla sorduğunuz sorularla alakalı değil Yönetmen çok güzel bir trikle insanları olmasını beklediği değil en olmaması gereken için sonunu gayet saçma bir şekilde bağlamadan sunulan bu afiyet olsun diyerek bize oturduğu yerden gülümsüyor.
Çünkü filmde uzaylı teması olsa da anlatmak istenilen çok derin bu duyguyla izlediğinizde eğer filmi 2.kere izliyorsanız sanki farklı bir film izliyormuşsunuz gibi hissettiriyor bu şekilde işlenmiş film gerçekten kendi kategorisinde çok özel ve nadirdir.
Oyunculuk gayet başarılı Senan jennings (The boy) eğer yüz ifadeleri ve mimikleri cgı ile yapılmadıysa gerçekten müthiş Imogen Poots duyguları aktarmakta harikaydı Jesse Eisenberg ise yine donuk bakışlarıyla filme gayet uygun olmuş ve onuda başarılı buldum.
İnsanlığın ve hayatın döngüsünü ebeveyn olmanın sorumlulukları ve tutsaklık duygusunu istemeden bile olsa sevgi ve sahip çıkma arzusu bir maç bulma dürtüsü görevi tamamlandıktan sonra sonunda biten yaşanan yaşanacak olan aynı monoton duyguları bizlere aktarmaya çalışıyor.
Kesinlikle kafanızdaki doğru şatlarla izlenmeye değer bir film.