Mohammad Qadimi

در مذمت شهوت ، کیم کی دوک اخلاق برای کیم کی دوک دغدغه ای بزرگ بود که در بسیاری از فیلماهیش به آن پرداخت ، فیلمسازی که کلام را در نگاه شخصیتهایش مستتر میکند ، شخصیت هایی که هر کدام به نوعی اسیر هوی و هوس و امیال خود هستند.مکافات خیانت ، هوس ، سکس و البته تجاوز .... برای دیدن این فیلم باید سختی هایی را پشت سر گذاشت ، باید تحمل کرد و دید ، رنج انسان ها ، درد ها ، نا ملایمات ، همه و همه در فیلمی مشاهده می شود ، که سکوتی ترسناک بر آن حمکفرماست ، درست است فیلم دیالوگ ندارد ، قبلاً در دیگر آثار دوک به این موضوع پرداختم که دوک عمدا با استفاده از دیالوگ کمتر ، مخاطب را به نوعی درگیر نگاه و افکاری میکند که خود را در دل داستان ببینند ، بیشتر دقت کنند و تاثیری متفاوت از گفتگو و زبان را در مخاطب خود جای می‌گذارد .فیلم صامت نیست ، شما صدای بازیگران را می‌شنوید اما صدا ها در آه و فغان هوایی خلاصه می شود که از درد و شهوت و رنج است.کیک کی دوک به نوعی به این اشاره دارد که، زمانی که اخلاقیات نباشند ، رنج انسان بیشتر می شود . رد پای فروید نیز در این اثر نمایان است ، همانطور که در اثر دیگرش خانه خالی نیز اثرات یونگ مشاهده می‌شد ، میتوان تاثیرات این آموزه ها را با آموزه ها و فلسفه ی شرق در فیلمهای دوک به خوبی تشخیص داد. آموزه هایی که شاید تلفیقی برای پایان رنج باشند.